Od maty po działania bojowe – II zgrupowanie MMAC-26

31 lipca zakończyło się II zgrupowanie MMAC-26 – Military Mixed Martial Arts Combat 26, powstały we współpracy z MMA Polska, nowego projektu rozwijającego system walki wręcz dla żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej, mającego być uzupełnieniem do systemu obowiązującego w SZ RP.. Trzon zgrupowania tworzył zespół żołnierzy wyselekcjonowanych spośród uczestników projektu „Wojownik Niezłomny”. Podczas intensywnych zajęć doskonalili oni umiejętności walki w bliskim kontakcie i sprawdzali przydatność technik wywodzących się z różnych sportów walki w warunkach zbliżonych do bojowych.

Choć zespół uczestniczący w zgrupowaniu wywodzi się z projektu „Wojownik Niezłomny”, MMAC-26 jest nowym, odrębnym przedsięwzięciem. Jego celem jest opracowanie nowoczesnego, jednolitego i ustandaryzowanego systemu walki wręcz, dostosowanego do potrzeb żołnierzy WOT. Twórcami projektu są ppłk Marek Grobel i prezes Stowarzyszenia MMA Polska Martin Lewandowski, z inicjatywą i wsparciem gen. bryg. Marcina Siudzińskiego. System powstaje dzięki porozumieniu i synergii doświadczonych trenerów cywilnych, instruktorów wojskowych oraz żołnierzy posiadających praktyczną wiedzę z zakresu walki w bezpośrednim kontakcie. Projekt jest rozwijany we współpracy ze Stowarzyszeniem MMA Polska.

„MMA jest przekrojowym sportem, który łączy najbardziej użyteczne elementy różnych dyscyplin walki. Dzięki temu może stanowić uniwersalną i bezpieczną podstawę przygotowania żołnierza do późniejszych zastosowań bojowych. Trening kontaktowy pozwala nie tylko szybko rozwijać praktyczne umiejętności, ale również sprawdzać odporność psychiczną, zdolność działania pod presją i poziom przygotowania mentalnego żołnierza” – podkreśla Piotr Jeleniewski, instruktor sportów walki i trener kadry narodowej MMA Polska.

Istotą zgrupowania był wysoki poziom realizmu i praktyczna weryfikacja wypracowywanych rozwiązań. W pierwszym etapie żołnierze koncentrowali się na prawidłowym ruchu, koordynacji, bezpiecznym upadaniu oraz dokładnym opanowaniu poszczególnych technik. Następnie wykonywali te same działania w hełmach, kamizelkach, rękawicach, pasach bojowych i z bronią. Ciężar oraz konstrukcja wyposażenia ograniczały swobodę ruchu, wpływały na równowagę i wymuszały dostosowanie poznanych technik do rzeczywistych warunków służby.

Realizm szkolenia zwiększały dynamiczne ćwiczenia prowadzone w bezpośrednim kontakcie z przeciwnikiem, pod presją i przy narastającym zmęczeniu. Żołnierze musieli nie tylko poprawnie wykonać określoną technikę, lecz także zachować kontrolę nad własnym ciałem, wyposażeniem i bronią. Pozwalało to ocenić, które rozwiązania zachowują skuteczność w oporządzeniu bojowym, a które wymagają modyfikacji lub dalszego doskonalenia.

Program obejmował między innymi reagowanie na nagły atak, działanie w zwarciu, bezpieczne sprowadzenie przeciwnika do parteru, przeciwdziałanie próbie odebrania broni oraz odzyskiwanie kontroli nad sytuacją. Wielokrotne powtarzanie poszczególnych elementów w realistycznych scenariuszach pozwalało budować właściwe nawyki i przygotowywać żołnierzy do podejmowania szybkich decyzji w sytuacji bezpośredniego zagrożenia.

„Najbardziej wartościowe były dla mnie elementy, z którymi wcześniej miałam mniejszy kontakt: bezpieczne upadanie, działanie z bronią w sytuacji zagrożenia oraz właściwa reakcja w razie bezpośredniego ataku. Duża wiedza instruktorów i połączenie różnych płaszczyzn walki sprawiają, że zdobyte tutaj umiejętności możemy przełożyć na realne sytuacje podczas służby” – stwierdziła st. szer. spec. Weronika z 5 Mazowieckiej Brygady Obrony Terytorialnej.

Rozwijane kompetencje mają szczególne znaczenie dla żołnierzy wykonujących zadania w bliskim kontakcie. Będą również istotne w procesie budowania wyspecjalizowanych zdolności Komponentu Obrony Pogranicza. Podczas służby na granicy żołnierze mogą znaleźć się w sytuacji wymagającej szybkiej reakcji, obrony przed atakiem, opanowania agresywnej osoby lub przeciwdziałania próbie odebrania broni. Tego rodzaju szkolenie przygotowuje ich do działania zdecydowanego, skutecznego i adekwatnego do zagrożenia.

„Dużą wartością zgrupowania jest możliwość wymiany doświadczeń pomiędzy żołnierzami i instruktorami reprezentującymi różne środowiska oraz dyscypliny walki. Wspólnie sprawdzamy poszczególne rozwiązania w praktyce i porządkujemy zdobytą wiedzę. Dzięki temu będziemy mogli wrócić do swoich brygad ze spójnymi doświadczeniami i przekazywać je kolejnym Terytorialsom. Szczególnie ważne są dla mnie elementy dotyczące reakcji na bezpośredni atak oraz próbę odebrania broni, ponieważ mogą mieć realne znaczenie podczas służby” – zaznaczył kpr. Arkadiusz z 6 Mazowieckiej Brygady Obrony Terytorialnej.

MMAC-26 łączy sportową metodykę, doświadczenie zawodników i trenerów MMA oraz wymagania współczesnych działań bojowych. Techniki poznawane w kontrolowanych warunkach są następnie poddawane praktycznej weryfikacji w oporządzeniu bojowym. Dzięki temu mieszane sztuki walki stają się podstawą do opracowania rozwiązań zwiększających poziom przygotowania, bezpieczeństwo i zdolność żołnierza do skutecznego działania w bliskim kontakcie, od w pierwszej kolejności wykorzystania wyposażenia indywidualnego żołnierza – broni długiej, krótkiej, noża – do przejścia do walki wręcz. 

II zgrupowanie było kolejnym krokiem w procesie tworzenia systemu MMAC-26. Wypracowane podczas niego doświadczenia posłużą do dalszego doskonalenia programu, a w przyszłości – po jego opracowaniu i certyfikacji – do przekazywania ujednoliconej wiedzy żołnierzom w brygadach Wojsk Obrony Terytorialnej.