Od maty po działania bojowe – II zgrupowanie MMAC-26

31 lipca zakończyło się II zgrupowanie MMAC-26 – Military Mixed Martial Arts Combat 26, powstały we współpracy z MMA Polska, nowego projektu rozwijającego system walki wręcz dla żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej. Trzon zgrupowania tworzył zespół żołnierzy wyselekcjonowanych spośród uczestników projektu „Wojownik Niezłomny”. Podczas intensywnych zajęć doskonalili oni umiejętności walki w bliskim kontakcie i sprawdzali przydatność technik wywodzących się z różnych sportów walki w warunkach zbliżonych do bojowych.

Choć zespół uczestniczący w zgrupowaniu wywodzi się z projektu „Wojownik Niezłomny”, MMAC-26 jest nowym, odrębnym przedsięwzięciem. Jego celem jest opracowanie nowoczesnego, jednolitego i ustandaryzowanego systemu walki wręcz, dostosowanego do potrzeb żołnierzy WOT Twórcami projektu są płk Marek Grobel i prezes Stowarzyszenia MMA Polska Martin Lewandowski, z inicjatywą i wsparciem gen. bryg. Marcina Siudzińskiego. System powstaje dzięki porozumieniu i synergii doświadczonych trenerów cywilnych, instruktorów wojskowych oraz żołnierzy posiadających praktyczną wiedzę z zakresu walki w bezpośrednim kontakcie. Projekt jest rozwijany we współpracy ze Stowarzyszeniem MMA Polska.

„MMA jest przekrojowym sportem, który łączy najbardziej użyteczne elementy różnych dyscyplin walki. Dzięki temu może stanowić uniwersalną i bezpieczną podstawę przygotowania żołnierza do późniejszych zastosowań bojowych. Trening kontaktowy pozwala nie tylko szybko rozwijać praktyczne umiejętności, ale również sprawdzać odporność psychiczną, zdolność działania pod presją i poziom przygotowania mentalnego żołnierza” – podkreśla Piotr Jeleniewski, instruktor sportów walki i trener kadry narodowej MMA Polska.

Istotą zgrupowania był wysoki poziom realizmu i praktyczna weryfikacja wypracowywanych rozwiązań. W pierwszym etapie żołnierze koncentrowali się na prawidłowym ruchu, koordynacji, bezpiecznym upadaniu oraz dokładnym opanowaniu poszczególnych technik. Następnie wykonywali te same działania w hełmach, kamizelkach, rękawicach, pasach bojowych i z bronią. Ciężar oraz konstrukcja wyposażenia ograniczały swobodę ruchu, wpływały na równowagę i wymuszały dostosowanie poznanych technik do rzeczywistych warunków służby.

Realizm szkolenia zwiększały dynamiczne ćwiczenia prowadzone w bezpośrednim kontakcie z przeciwnikiem, pod presją i przy narastającym zmęczeniu. Żołnierze musieli nie tylko poprawnie wykonać określoną technikę, lecz także zachować kontrolę nad własnym ciałem, wyposażeniem i bronią. Pozwalało to ocenić, które rozwiązania zachowują skuteczność w oporządzeniu bojowym, a które wymagają modyfikacji lub dalszego doskonalenia.

Program obejmował między innymi reagowanie na nagły atak, działanie w zwarciu, bezpieczne sprowadzenie przeciwnika do parteru, przeciwdziałanie próbie odebrania broni oraz odzyskiwanie kontroli nad sytuacją. Wielokrotne powtarzanie poszczególnych elementów w realistycznych scenariuszach pozwalało budować właściwe nawyki i przygotowywać żołnierzy do podejmowania szybkich decyzji w sytuacji bezpośredniego zagrożenia.

„Najbardziej wartościowe były dla mnie elementy, z którymi wcześniej miałam mniejszy kontakt: bezpieczne upadanie, działanie z bronią w sytuacji zagrożenia oraz właściwa reakcja w razie bezpośredniego ataku. Duża wiedza instruktorów i połączenie różnych płaszczyzn walki sprawiają, że zdobyte tutaj umiejętności możemy przełożyć na realne sytuacje podczas służby” – stwierdziła st. szer. spec. Weronika z 5 Mazowieckiej Brygady Obrony Terytorialnej.

Rozwijane kompetencje mają szczególne znaczenie dla żołnierzy wykonujących zadania w bliskim kontakcie. Będą również istotne w procesie budowania wyspecjalizowanych zdolności Komponentu Obrony Pogranicza. Podczas służby na granicy żołnierze mogą znaleźć się w sytuacji wymagającej szybkiej reakcji, obrony przed atakiem, opanowania agresywnej osoby lub przeciwdziałania próbie odebrania broni. Tego rodzaju szkolenie przygotowuje ich do działania zdecydowanego, skutecznego i adekwatnego do zagrożenia.

„Dużą wartością zgrupowania jest możliwość wymiany doświadczeń pomiędzy żołnierzami i instruktorami reprezentującymi różne środowiska oraz dyscypliny walki. Wspólnie sprawdzamy poszczególne rozwiązania w praktyce i porządkujemy zdobytą wiedzę. Dzięki temu będziemy mogli wrócić do swoich brygad ze spójnymi doświadczeniami i przekazywać je kolejnym Terytorialsom. Szczególnie ważne są dla mnie elementy dotyczące reakcji na bezpośredni atak oraz próbę odebrania broni, ponieważ mogą mieć realne znaczenie podczas służby” – zaznaczył kpr. Arkadiusz z 6 Mazowieckiej Brygady Obrony Terytorialnej.

MMAC-26 łączy sportową metodykę, doświadczenie zawodników i trenerów MMA oraz wymagania współczesnych działań bojowych. Techniki poznawane w kontrolowanych warunkach są następnie poddawane praktycznej weryfikacji w oporządzeniu bojowym. Dzięki temu mieszane sztuki walki stają się podstawą do opracowania rozwiązań zwiększających poziom przygotowania, bezpieczeństwo i zdolność żołnierza do skutecznego działania w bliskim kontakcie, od w pierwszej kolejności wykorzystania wyposażenia indywidualnego żołnierza – broni długiej, krótkiej, noża – do przejścia do walki wręcz. 

II zgrupowanie było kolejnym krokiem w procesie tworzenia systemu MMAC-26. Wypracowane podczas niego doświadczenia posłużą do dalszego doskonalenia programu, a w przyszłości – po jego opracowaniu i certyfikacji – do przekazywania ujednoliconej wiedzy żołnierzom w brygadach Wojsk Obrony Terytorialnej.