Od olimpijskiej maty do służby Ojczyźnie

Jacek Fafiński, urodzony 21 października 1970 roku w Lubawie, to postać, która na stałe wpisała się w historię polskiego sportu. Jako wicemistrz olimpijski w zapasach z igrzysk w Atlancie w 1996 roku, zdobył serca i uznanie wielu Polaków. Dziś, po zakończeniu kariery sportowej, pełni służbę w Wojskach Obrony Terytorialnej, łącząc swoje pasje z patriotyzmem.

W historii polskiego sportu jest wiele postaci, które inspirują nas swoją determinacją i poświęceniem. Jedną z nich jest bez wątpienia jest właśnie Jacek Fafiński, którego droga życiowa stanowi piękny przykład tego, jak pasja do sportu może przeplatać się z głębokim poczuciem obowiązku wobec ojczyzny. Dziś, jako dumny żołnierz Wojsk Obrony Terytorialnej kontynuuje służbę, niosąc wartości wyniesione z maty zapaśniczej w nowe, równie ważne pole działania.

Prawdziwy żołnierz to nie mundur , lecz charakter, a trening musi być piekłem by przygotować na piekło wojny, budując braterstwo i hart ducha, a także ucząc pokonywania porażek i służenia wyższym ideałom. Ważna jest dyscyplina i wytrwałość, ale też pokora i gotowość do działania.

Droga Jacka Fafińskiego na szczyty sportowego świata była naznaczona niezłomną dyscypliną, ciężką pracą i nieustannym dążeniem do perfekcji. Zapaśnictwo, wymagające nie tylko siły fizycznej, ale przede wszystkim hartu ducha, ukształtowało go, jako człowieka. To właśnie na macie nauczył się:

- pokonywać własne słabości: Każdy trening, każda walka to lekcja o tym, że ograniczenia często tkwią tylko w naszej głowie;

- radzić sobie z presją: Rywalizacja na najwyższym poziomie wymagała od niego odporności psychicznej i umiejętności zachowania zimnej krwi w kluczowych momentach;

- budować charakter: Sport nauczył go szacunku do przeciwnika, zasad fair play oraz tego, jak ważne jest podnoszenie się po porażkach i celebrowanie zwycięstw;

- doceniać wartość zespołu: Choć zapasy to sport indywidualny, sukcesy olimpijskie to często efekt pracy całego sztabu – trenerów, fizjoterapeutów i wsparcia bliskich.

Trzeba mieć marzenia i trzeba się rozwijać. Inaczej jest się takim nijakim człowiekiem. Całe życie byłem w pędzie, cały czas jestem przy sporcie, cały czas czuję się młodo i chcę się rozwijać.

Jacek Fafiński w trakcie swojej kariery sportowej wywalczył m.in.:

1.  III miejsce – 1995 r. – I Światowe Wojskowe Igrzyska Sportowe – RZYM (WŁOCHY)
2.   II miejsce – 1996 r. – XXVI Letnie Igrzyska Olimpijskie – ATLANTA (USA)
3.   II miejsce – 1996 r. – Akademickie Mistrzostwa Świata – TEHERAN (IRAN)
4.   II miejsce – 1997 r. – Drużynowe Mistrzostwa Świata – PIOTRKÓW TRYBUNALSKI
5.  III miejsce – 1999 r. – II Światowe Wojskowe Igrzyska Sportowe – ZAGRZEB (CHORWACJA)
6.  Wielokrotny MISTRZ POLSKI JUNIORÓW, MŁODZIEŻOWCÓW I SENIORÓW
7.  MISTRZ POLSKI W SUMO
8.  Wielokrotny zdobywca PUCHARU POLSKI
9.  Wielokrotny medalista turniejów międzynarodowych

Został on również wielokrotnie uhonorowany takimi odznaczeniami państwowymi jak:                                               

1. Złoty Krzyż Zasługi
2. Złoty Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
3. Złoty Medal za Zasługi dla Obronności Kraju
4. Srebrny Medal za Długoletnią Służbę